Citroën
2CV AK250

Na een mailtje volgde een telefoongesprek waarbij we een bezoek inplanden. Op dat moment hadden we nog niet veel info over de wagen en waren we niet van plan om enkel voor deze wagen van en naar Parijs te rijden. We besloten dit als tussenstop in te plannen tijdens onze rit naar het zuiden eind oktober. Enkele dagen voor ons vertrek hadden we een kort telefoongesprek om onze afspraak te bevestigen waarna de verkoper ons heel wat beeldmateriaal doorstuurde. Daaruit konden we opmaken dat de wagen echt wel in topstaat bleek te zijn. We vernamen dat de wagen in een toonzaal van een Citroëngarage in Parijs tentoongesteld stond en dat de eigenaar bevriend was met de garagist. Twee dagen voor ons vertrek belde de eigenaar ons op om onze afspraak te annuleren. Een man uit de buurt zou die dag langskomen en was erg geïnteresseerd in de AK.

Vlak voor ons vertrek naar het zuiden vernamen we dat de geïnteresseerde man niet was komen opdagen, maar enkele dagen later zou langsgaan. We besloten om toch een tussenstop te maken bij de toonzaal op onze heenrit in de hoop de wagen te kunnen kopen, maar door file kwamen we pas na het sluitingsuur aan. We konden de wagen zien schitteren achter het glas en werden op slag verliefd op de wagen. We zetten onze tocht verder richting het zuiden. Je vindt onze verhalen van deze reis terug op bij ‘onze stories’.

Een tweetal weken nadat we terug in België waren, werden we gecontacteerd door de verkoper van de prachtige AK250 uit Parijs. De geïnteresseerde man uit de buurt was door een ziekenhuisopname niet in de mogelijkheid om langs te gaan, waardoor hij ons de kans wou geven om de wagen te kopen. We zochten naar een geschikt moment voor een rit naar Parijs. Tijdens het telefoontje waarbij we een concreet moment wilden afspreken, kregen we echter de boodschap dat we geen moeite hoefden te doen. De geïnteresseerde man zou kort na zijn ziekenhuisopname langsgaan en de wagen kopen. Tot drie keer toe werden we gecontacteerd om een afspraak in te plannen voor een bezoek waarna we telkens het deksel tegen de neus kregen. Onze liefde voor de wagen was echter groot. We wilden niet opgeven en er koste wat kost voor gaan. We drongen er na vele telefoontjes en geannuleerde afspraken uiteindelijk vriendelijk op aan om ons toch een bezoek te gunnen. Na een kort overleg tussen de verkoper en zijn vrouw besliste hij dat we welkom waren. We zetten koers richting Parijs waar we onthaald werden door de eigenaar waar we al zo vaak contact mee hadden, Cyriel, een 86-jarige 2CV-verzamelaar.

We werden vriendelijk ontvangen door Cyriel en zijn vrouw. Cyriel zocht een dikke 20 jaar geleden een hobby als toen net-gepensioneerde. Hij begon 2CV’s en alles wat er bij hoort te verzamelen. Het begon met één autootje en uiteindelijk had hij een hele collectie, gaande van de allereerste modellen tot en met de Fourgonettes en een Ami Super. Cyriel liet aan zijn wagens werken door een lokale Citroëngarage en ging in ruil met auto’s van hen en hun klanten naar de keuring. Er ontstond een vriendschap en grote passie voor auto’s. De laatste jaren ging de gezondheid van Cyriel erop achteruit en werd autorijden steeds moeilijker (al gaf hij dat niet graag toe). Om die reden besloot hij zijn collectie uit te dunnen. Hij hechtte een grote waarde aan zijn 2CV’s en kon er moeilijk afscheid van nemen.

Eens we ter plekke waren, voelden we de gemeenschappelijke passie en werden er volop verhalen uitgewisseld. We deelden onze avonturen in de iconische wagens. De klik was er en Cyriel besloot de AK250 aan ons te verkopen. Na een laatste afscheidsritje namen we nog een foto van Cyriel met de wagen. We laadden de 2CV op en reden voldaan terug naar Waregem. Het was ons gelukt! Die wagen die onbereikbaar bleek, hebben we toch kunnen bemachtigen. Na veel moeite en frustraties door geannuleerde afspraken, kunnen we stellen dat de aanhouder wint.